ข้อความด้านล่าง...เกิดจากการเขียนของบุคคลสติไม่สมประกอบ...โปรดใช้วิจารณญาณ
สวัสดีครับ...
ขอโทษจริงๆจ้ะ ไม่ได้มาอัพเดท สถานการณ์ หลายวันเลย...
พอดียุ่งๆกับ ธุระต่างๆของนิน และ ก็ของผมนิดหน่อยจ้ะ...
ระหว่างที่นินออกมาอยู่เอง...ก็สบายดีครับ ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
นอกจากเคลียงาน และ ทำธุระเรื่องต่างๆ ก็ เดินเล่น ทานข้าว ดูหนัง กันซะส่วนใหญ่จ้ะ
จะได้ผ่อนคลาย สบายใจขึ้นบ้าง (ดูจนหมดโรง ไม่มีเรื่องอะไรดูแล้ว อิอิ)
ระหว่างที่ออกมาอยู่เอง ทางคุณพ่อน้อง ก็โทรมาคุยด้วยเหตุผล อยากให้กลับบ้านครับ
(ส่วนทางคุณแม่...เหมือนเดิมครับ ใช้อารมณ์เหมือนเดิม)
น้องจึงตกลงว่าจะกลับวันเสาร์ที่ 13 ธันวาคม 2551
และ ได้กลับบ้าน ไปเรียบร้อยแล้วในวันดังกล่าวครับ
เพิ่มเติม - น้องมีอาการปวดท้อง ในวันที่ 12 ธันวาคม 2551 และได้พบแพทย์ที่ ร.พ. รามคำแหง เรียบร้อยแล้วครับ ผลคือ กรดในกระเพาะอาหาร เนื่องจากความเครียด คุณหมอได้ให้ยา และ ตอนนี้อาการก็ดีขึ้นแล้วครับ
สถานการณ์ หลังจากกลับบ้าน...จากที่น้องเล่า และผมได้ยินผ่านทางโทรศัพท์
เบาลงเป็นส่วนใหญ่ครับ...ทางคุณพ่อ ได้คุยด้วยเหตุผล และ โฟกัสเรื่องเรียนเป็นส่วนใหญ่ครับ
และอยากให้ทำ 3 อย่างต่อไปนี้ให้เสร็จภายใน 7 วัน เป็นอย่างแรกครับ
1. จัดการเรื่องที่อยู่ที่ออสเตรเลีย ถ้าได้ถูกกว่านี้จะดีมากครับ
2. จัดการเรนื่องเอกสารต่างๆ และ ตั๋วเครื่องบิน
3. ตั้งใจเรียน (อันนี้ต้องทำตลอดชีวิตครับ ถ้าตั้งใจเรียน 7 วัน ผมจะดุน้องให้ครับ ^ ^)
ส่วนทางคุณแม่...เหมือนเดิมครับ
ล่าสุดวันนี้ น้องจะออกมาทำพาสปอร์ทใหม่ (เนื่องจากของเดิมหมดอายุ)
แต่ทางคุณแม่ไม่ให้ออกครับ...
น้องโทรมาว่า อึดอัด และ ไม่อยากกลับแล้ว...
ผมจึงบอกให้อดทนอีกนิดครับ...เพราะ ยังไงการกลับไปเรียนที่นู่น คือ ทางที่ดีที่สุดครับ
(แต่ ในทางเลวร้ายที่สุด ยังไงน้องก็ยังมีแผนสำรองสำหรับชีวิต เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ ไม่ว่าที่อยู่ ที่เรียน และ งาน สบายใจกันได้ครับ)
ผลจะเป็นยังไงต่อไป...
ผมไม่ทราบจริงๆครับ...
หลังจากทำมาเต็มที่ขนาดนี้...
คงต้องใช้คำว่า...แล้วแต่บุญ แต่ กรรมแล้วล่ะครับ
อื้อ ลืมบอก...
ผลการเรียนเทอมที่แล้วของน้อง...ถ้าเทียบเป็นแบบไทย
ได้ 3.00 ครับผม
มีอะไรเพิ่มเติมจะแจ้งให้ทราบครับ
ขอตัวไปทำงานต่อก่อนฮะ
ขอบคุณทุกท่าน ที่ให้ความช่วยเหลือ และ กำลังใจครับ
ขอบคุณมากจริงๆครับผม
สวัสดีครับ
G1ZMO
15 ธ.ค. 2551 เวลา 09:47 น.
Please click on the ticket to visit Kening World
